GnAiX's profileEbi•Dash•GnAiXPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
April 15 ไม่เข้าใจวะกฎการค้าเปลี่ยนไปแล้วเหรอวันนี้ไปซื้อของที่ห้างมา
พบสิ่งที่แปลกมากกกกกอยู่ 2 อย่าง 1. ของชิ้นเล็กขายถูกกว่าของชิ้นใหญ่ และ2. ของ refill แม่งแพงกว่าใส่ขวดอีก อยากจะรุ้ว่ากฎการค้าที่ต้องการให้ผู้บริโภค บริโภคของเยอะๆ มันไม่ถูกต้องแล้วเหรอวะ แล้วต้นทุนขวดมันถูกกว่าถุงพลาสติกตั้งแต่เมื่อไรกัน แบบวันนี้งงมากมายเลยอะ แล้วอย่างงี้เราจะเลือกซื้ออะไรดีละ
เลือกของที่ถูกกว่าแน่นอนอยู่แล้วช่ายมะ ลองคิดกันเล่นๆ ในใจแล้วกันนะ ระหว่าง
1. ของชิ้นเล็กหรือของชิ้นใหญ่ และ2. แบบ refill หรือแบบใส่ขวด คิดได้แล้วช่ายมะว่าจะเลือกซื้ออะไร
แล้วมาลองดูว่าเราคิดยังไง
เราเลือกหยิบของชิ้นใหญ่ โดยไม่ได้ดูราคาตอนแรก
และแน่นอนเราเลือกแบบ refill ก่อนแบบขวดแน่นอน แต่เมื่อเราดูราคาแล้วเราก้อยังคงจะเลือกแบบเดิม คือ ของชิ้นใหญ่และแบบ refill แต่แม่เราก้อให้ไปเปลี่ยน เอาของชิ้นใหญ่ไปเก็บแล้วเลือกของชิ้นเล็กที่ถูกกว่า เอาแบบ refill ไปเก็บแล้วเลือกแบบขวดมาแทน คำถามมันอยู่ที่ว่าทำไม??????? เรายังคงเลือกแบบเดิมทั้งๆ ที่ราคามันแพงกว่า
แว่บแรกเลยที่เราให้คำตอบกับมัน เรารู้สึกโมโหมาก โมโหกับทุกๆ สิ่งรวมถึงทุกๆ คนที่เกี่ยวข้องกับการผลิตสินค้า ทำไมๆๆๆๆๆ ไม่มีใครดูบ้างเลยเหรองายว่าของพวกนี้มันทำลายกฎเกณฑ์ของธรรมชาติไป แล้วแบบนี้คนที่ซื้อของก็ต้องเลือกซื้อของถูกดิวะ แล้วพวกของแพงแต่สมควรจะถูกละมันก็ขายไม่ออกดิ แต่!!!เรื่องพวกนี้ก็ยังไม่สำคัญเท่าไหร่ สิ่งที่สำคัญยิ่งกว่าคือ สิ่งที่หลงเหลือจากการบริโภคต่างหาก ของชิ้นเล็กจำนวน 4 ชิ้น ถึงจะเท่าของชิ้นใหญ่ชิ้นเดียว สิ่งที่เราจ่ายไปถึงแม้จะแพงกว่าสำหรับของชิ้นใหญ่ แต่เราก็ไม่ได้สูญเสียให้กับบรรจุภัณฑ์ เราสูญเสียให้แก่สิ่งที่เราต้องการจิงๆ และเมื่อเราบริโภคหมดไปสิ่งที่ยังเหลืออยู่ละ ของชิ้นใหญ่ก็เหลือแค่บรรจุภัณฑ์ชิ้นเดียวถึงแม้จะใหญ่กว่าแต่ต้นทุนในการทำลายก็ย่อมน่าจะน้อยกว่าของชิ้นเล็ก 4 ชิ้นอย่างแน่นอน เวลาเราซื้อของเราเคยคำนึงถึงเรื่องพวกนี้บ้างไหม? แล้วแบบ refill ละมีไว้เพื่ออะไรถ้าไม่ได้มีไว้เพื่อเอามาเติมใส่ขวด แต่แม่งเสือกทำออกมาแพงกว่าใส่ขวดเส็ดเรียบร้อย แล้วเราจะเลือกซื้ออะไรดี ถ้าเลือกซื้อ refill ขยะที่เกิดก็เป็นถุงพลาสติกบางๆ แต่ถ้าเลือกซื้อเป็นขวด ขยะที่เกิดขึ้นก็เป็นขวดพลาสติดหนาๆ บ้านเราจะใช้ขวดพลาสติกสักกี่อันกันเชียว แล้วที่เหลือละไปไหน reuse, recycle หรือทำลายทิ้ง ไม่รุ้ตอบไม่ได้เหมือนกัน........ เราคิดถึงเงินในกระเป๋าของเรามากเกินไปหรือเปล่า?
เราคิดถึงโลกของเราที่กำลังไม่สบายบ้างไหม? เราคิดถึงเพื่อนมนุษย์ของเราที่อยู่ในโลกที่ 3 แค่ไหน? แล้วเราคิดถึงลูกหลานของเราที่จะเกิดขึ้นในอนาคตหรือเปล่า??????????????? เงินก็แค่สิ่งที่เราสมมุติมันขึ้นมาเท่านั้น ไม่มีค่าอะไรหรอก แต่ทรัพยากรธรรมชาติต่างๆ นี่สิที่มีค่าในตัวของมันเอง April 13 ทรัพย์สินแสงดวงดาวอ่อนแรง
แสงดวงจันทร์บอบบาง
ฟ้าก็ดูมืดดำ
น้ำก็ดูวุ่นวาย
จนวันที่ฟ้า เปิดขึ้นมา
ให้เราได้คว้า หาชีวิตใหม่
จากเรา ที่ไม่มีอะไร
ก็เปลี่ยนไป มีอนาคตดี
ขอเรามาเปิดใจ
ให้พลังสร้างสรรค์
ขอดวงใจผูกพัน
จะสัญญาดูสักที
ว่าเราจะสร้าง แต่สิ่งที่ดี
ให้สมกับที่เรามีโอกาส
จะอดทน เรียนเพื่อฉลาด
เพื่อผ่านพ้น มีอนาคตดี March 29 มิชลินร้อยคำถาม อาจมีล้านคำตอบ
บางคำตอบ ตอบมา ไม่ใช่
ไม่รู้ ไม่มี ม่สน มีผนก็ไม่เท่าไหร่
ใครทำแมงกุ๊ดจี่หาย (วับ วับ วับ)
แมงกุ๊ดจี่ไปไหน มีหลายคนไม่รู้จัก
อัจฉริยะที่ว่าเก่ง
ไม่รู้กุ๊ดจี่ไปไหน ไปร้องไปรำทำเพลง
ลองเอาไปคิดเองแล้วกัน
(*) ฉันจึงออกไปถามดวงดาว
ฟ้าที่สุกสกาวนั้นขาวจัง
ร้อยพันแปดไอเดีย อยากบอกสักครัง
ไม่รู้ว่าแมงกุ๊ดจี่ไปไหน
ฉันจึงออกไปถามดวงจันทร์
ฉันจึงออกไปถามสายัณย์
เขาตอบสั้นๆ ...ไปๆๆๆ กินเขียด
ฝนจะโบกมือลากับฟ้าดู
ชูปีดับ ปีดู ก็รู้ดี
ฉันจะบอกกับดาว เบาๆ คืนนี้
คอยฟังให้ดีแล้วกัน
(*)
เราจะไม่ลืมสายัณย์สัญญา
เราจะคิดถึงกัน.....สัญญา March 16 รุ้สึกเครียดสถานการณ์--------------->ความรู้สึก
สอบเส็ด------------------>ลัลล้าไปวันๆ
เกรดออก----------------->ดีใจออกเร็วดี
ปัจจุบัน------------------->เครียดวะ
มันก้อแค่ C ตัวเดียวเอง ไม่ใช่ว่าไม่เคยจะได้ แต่ทำไมมันเครียดงี้วะ January 20 เลือดข้นกว่าน้ำ (แน่นอนละ)เมื่อวานไปบริจาคโลหิตมาที่สภากาชาติไทย ไปกับกลุ่มฮิวแมนรีเล
ก้อเห้นคนไปบริจาคโลหิตเยอะดีเหมือนกันนะ แต่ที่ไปกันก้อบริจาคแค่ 2 คน
ที่เหลือน้ำหนักไม่ถึงกัน เลยไม่มีโอกาสบริจาค แต่ก้อไปช่วยเหลือด้วยอื่นๆแหละ
ตอนวัดความเข้มข้นเลือดโดนพยาบาลว่าให้กินน้ำเยอะๆ นะ เลือดข้นไปแล้ว ครั้งที่ 1 ละนะ
ครั้งที่ 2 ตอนหาเส้นเลือดพยาบาลในห้องเก็บเลือดก้อบอกอีกว่ากินน้ำเยอะๆ นะ หาเส้นเลือดไม่ค่อยเจอเลย
ผ่านไปซักพักพยาบาลคนเดิมเดินมาดูว่าเก็ยเลือดไปถึงไหนละ ปรากฏว่าได้ยังไม่ถึง 100 cc. ก้อบอกอีกกินน้ำเยอะๆ นะ ครั้งที่ 3 แล้วนะ
สุดท้าย พยาบาลอีกคนเห็นว่าใกล้จะเต็มถุงแล้วเลยยืนรออยู่ เราว่าก้อยืนรอนานแหละนะ ก้อเลยโดนไปอีกที กินน้ำเยอะๆ หน่อยนะ
คร้าบๆๆ รู้แล้วคร้าบว่าต้องดื่มน้ำเยอะๆ ไม่ต้องย้ำกันเยอะก้อได้
แต่จะว่าไปแล้วหมู่นี้เราก้อกินน้ำน้อยไปเหมือนกันนะ ไปบริจาคเลือดครั้งนี้นอกจากจะได้ช่วยเหลือคนอื่นแล้ว
ยังได้ช่วยเหลือตนเองอีก ถ้าไม่ไปบริจาคเลือดก้อคงจะไม่รุ้ว่าเรากินน้ำน้อยลงไปหรอก ต่อจากนี้ก้อจะต้องเปลี่ยนแปลงการกินน้ำของเราให้มากขึ้นแหละนะ
ทำความดีใครว่าไม่เห็นผล เห็นผลทันตาเลยเหอะ
แต่จะว่าไปก้อมีหลายคนที่ไม่อยากบริจาคโลหิตเพราะว่ากลัวเจ็บ กลัวเข็มอะนะ
วันนี้อยากจะบอกนะว่าไปบริจาคโลหิตเนี่ยตอนที่เจ็บที่สุดอยู่ที่ตรงไหน
มันไม่ใช่ตอนที่โดนเข็มเล็กจิ้มตอนตรวจสอบโลหิตหรือตอนเข็มใหญ่จิ้มตอนเก็บเลือดหรอกนะ
แต่ตอนที่เจ็บที่สุดอะคือตอนดึงเทปที่ติดผิวออกตั้งหาก ดึงตั้ง 2 ที
ทีนึงพยาบาลดึงตอนเอาเข็มออก อีกทีดึงเองตอนเอาสำลีออก
ทีหลังเนี่ยเจ็บสุดยอดดดดดดดดดดดดดดดดด ใครบอกว่าเข็มติ้มเจ็บเนี่ยขอเถียงสุดใจขาดดิ้นอะ
ตอนดึงเทปออกเจ็บกว่ากันเยอะเลย มันดึงขนออกไปตั้งหลายเส้นแน่ะ
ฉะนั้นการบริจาคโลหิตก้อมีความเจ็บแค่ดึงขนหน้าแข้งเท่านั้นเองแหละ จะกลัวกันไปทำไมละ December 31 ขอบคุณน้ำตาอีกไม่กี่ชั่วโมงก็จะถึงปีใหม่แล้ว
ปีๆ นึงนี่ไวเหมือนกันนะเนี่ย จะขึ้นศักราชใหม่อีกละ ช่วงนี้ก้อช่วงหยุดกัน แต่กูอยู่บ้านวะไม่ได้ไปไหนเลย ตอนแรกก้อมีนัดเต็มทุกวันแหละนะ แต่อยู่ดีๆ มาเบี้ยวนัดกูหมดเลย ก้ออยู่บ้าน 4 วันเต็มตามระเบียบไป คิดแล้วยังเซงอยู่เลย พิมพ์เพ้อเจ้อไปเยอะแล้ว มาเข้าหัวข้อกันดีกว่า "ขอบคุณน้ำตา" ที่อยากมาลงสเปซตอนนี้ก้อเพราะว่า... เพิ่งเปิดเพลงฟังแล้วไปเจอเพลงนี้พอดีก้อเลยคิดๆ ไปกับเพลงด้วย เห้ยแม่ง!!!! เพลงมันดีจริงนะเนี่ย ยังไงก้อเอาสิ่งที่คิดว่าให้ได้อ่านกันซักหน่อย ความคิดเริ่มแรกก้อมาจากวิชาเรียน Be. Mod. หรือชื่อเต็มๆ ก้อ Behavioral Modification หรือ การปรับพฤติกรรม ที่มีการบ้านส่งคือ จะปรับปรุงตนเองอะไรในปีใหม่นี้ ด้วยเหตุนี้ก้อทำให้ได้ลองนึกย้อนดู (แม้จารย์จะให้ทำไดอารี่ก้อยังต้องใช้เวลานึกดูเลย) ย้อนไปก้อไกลมั้ง หลายปีมานี้ก้อมีเรื่องที่ทำให้เสียน้ำตามากมาย บางเรื่องก้อไร้สาระเมื่อนำกลับมาคิดตอนนี้ แต่ตอนนั้นร้องไห้ไปได้ไงวะ แต่บางเรื่องเมื่อนึกถึงตอนนี้ก้อยังร้องไห้อยู่นั้นแหละ หากไม่เคยต้องเจ็บ ไม่เคยรู้สึก ว่าควรระวัง กับทางที่เดิน ที่ล้มลงคราวก่อน สอนเราให้รู้ (เนื้อเพลงตอนนึงของเพลง ขอบคุณน้ำตา-Bodyslam) แล้วเพลงมันก้อมาถึงท่อนนี้ ก่อนหน้านี้ก้อเคยคิดเรื่องพวกนี้มาก้อเยอะ แต่มันก้อไม่ได้ชัดเจน กับความรู้สึกในเวลานั้น เวลาที่เราได้ร้องไห้ไป แต่ครั้งนี้มันไม่ใช่ ไม่ใช่แค่คิด ไม่ใช่แค่นึก แล้วให้เราจำได้ แต่มันทำให้เราย้อนเวลากลับไปอยู่ในเหตุการณ์เหล่านั้น กลับไปดูความผิดพลาดของเรา กลับไปสู่ความเศร้าเสียใจในอดีต แล้วนำพาความเศร้าเสียใจที่เราหลงลืมนั้นพากลับมาสู่ปัจจุบัน ให้เราต้องเสียน้ำตาอีกในวันนี้ แต่น้ำตาที่เสียไปในวันนี้ มีค่ามากกว่าที่เคยเสียไปครั้งไหนๆ ทั้งสิ้นเลย เพราะว่ามันทำให้เราหยุด!!! หยุดเพื่อคิด หยุดเพื่อคำนึง และหยุดเพื่อก้าวต่อไป ก้าวไปสู่เส้นทางใหม่ที่หวังว่าจะไม่ต้องพบเจอกับน้ำตาอีกในเส้นทางนี้ ต้องขอบคุณน้ำตา ที่สอนให้จำในบทเรียน น้ำตา ที่ไหลรินในวันที่หัวใจอ่อนล้า วันนี้เพิ่งรู้คุณค่า ในช่วงเวลาที่เคยเจ็บเคยหวังและไม่เป็นดั่งใจ เรียนรู้และก้าวไป (อีกตอนนึงของเพลงเดียวกัน) น้ำตาเป็นสิ่งที่แสดงให้เห็นถึงความอ่อนแอ แต่ถ้าเราเรียนรู้จากความอ่อนแอของน้ำตาได้ น้ำตาก้อเป็นอีกสิ่งหนึ่งที่ทำให้เราเข้าใจว่าความเข้มแข็งเป็นเช่นไร เราจะเข้มแข็งได้อย่างไรถ้าเรายังไม่รู้ว่าความอ่อนแอเป็นยังไง น้ำตาสอนให้เรารู้จักความอ่อนแอแล้ว ก้อเพียงแค่เราตั้งสติให้ดีไว้และเรียนรู้จักความอ่อนแอ เมื่อนั้นเราก้อจะรู้จักความเข้มแข็ง และพร้อมที่จะเข้มแข็งต่อไป พร้อมจะเดินออกไป พร้อมรอยยิ้ม รู้ดีพรุ่งนี้ยังแสนไกล ร้อนต้องทนให้ไหว ฉันเคยล้ม เคยแพ้ (ตอนสุดท้ายที่อยากจะนำเสนอ) ใครบ้างไม่เคยทำผิดพลาด จากบทประพันธ์ของกิมยั้ง เรื่องมังกรหยก มีตอนนึงที่เหมาะกับเนื้อหานี้ เป็นตอนที่กั๊วยเจ๋งพระเอกของเรื่องกำลังสับสนว่า ที่ตนเองฝึกยุทธ์เพื่อความเก่งกาจและต้องฆ่าคนนั้นเป็นสิ่งที่ดีจิงหรือเปล่า ด้วยความโง่เขลาของตนเองนั้น ก้อไม่สามารถคิดหาทางออกให้แก่ตนเองได้ และสร้างความทุกข์ทรมานให้แก่กั๊วยเจ๋งมาก ว่าจะฝึกยุทธ์เพื่ออันใด แต่แล้วกั๊วยเจ๋งก้อได้รับคำตอบจากอาจารย์ของเค้า อั้งชิดกง เป็นตอนที่ฝ่ายอธรรมคนนึงจนมุมต่อพวกของอั้งชิดกง และร้องหาความเป็นธรรมว่า ข้าเป็นคนเลวที่พวกเจ้าประนาม ข้าฆ่าคนจึงเป็นคนเลว ถ้าพวกเจ้าต้องการฆ่าข้า เจ้าก้อเป็นคนเลวเหมือนข้านั้นแหละ ข้าไม่ยอม ข้ายอมเฉพาะคนที่ไม่เคยทำความผิดเท่านั้น ที่จะฆ่าข้าได้ ทุกคนในที่นั้นต่างไม่กล้าลงมือเพราะรู้ดีว่าตนเองนั้นก้อไม่ใช่คนดีอะไรมากนัก แต่มีอั้งชิดกงที่ประกาศออกมาว่า ข้าฆ่าคนมาก้อเยอะ แต่คนที่ฆ่าข้าทุกคนนั้น ล้วนสมควรตายแล้วทั้งสิ้น เพราะฉะนั้นเจ้าก้อจะต้องเป็นรายต่อไปที่จะตาย ด้วยถ้อยคำนี้ทำให้ทุกคน รวมทั้งกั๊วยเจ๋งและฝ่ายอธรรมคนนั้นได้เข้าใจถึงความจริงด้วย และทุกคนจึงตาสว่างขึ้นมา ฝ่ายอธรรมคนนั้นก้อกลับใจในที่สุด ความจริงที่ว่า คนเราสามารถทำผิดพลาดกันได้ ทั้งตั้งใจและไม่ได้ตั้งใจ ขอเพียงแค่เรารำลึกถึงความผิดพลาดของตนเองไว้อยู่เสมอๆ และปรับปรุงแก้ไขตนเองจากความผิดพลาดเหล่านั้น ไม่เพียงแต่จะไม่เพิ่มเติมความผิดพลาด และยังช่วยคนอื่นได้เข้าใจในสัจธรรมของธรรมชาติอีกด้วย ก้อขอให้จงจำไว้ว่าความผิดพลาดในอดีตนั้น ทำยังไงก้อไม่สามารถย้อนกลับไปแก้ไขมันได้ สิ่งที่เราจะทำได้ก้อเพียงการทำปัจจุบันให้ไม่ผิดพลาดเหมือนอย่างในอดีต จงสร้างเสริมกำลัง และความสามารถเพื่อให้ไม่จมอยู่กับอดีต และพัฒนาปัจจุบันให้ดีที่สุด ถึงแม้มีอุปสรรคให้เราชอกช้ำ แต่ก้อยังดีกว่าไม่พัฒนาการอันใดเลยเหล่า ยังไงจะปีใหม่แล้วก้อขอให้ระลึกถึงเหตุการณ์ที่ทำให้เราเสียน้ำตาเหล่านั้นเอาไว้ และใช้มันเป็นบทเรียนในการดำเนินชีวิตต่อไปในปีใหม่ที่จะถึงนี้ จำไว้ว่าน้ำตาของเราจะสร้างใหม่กี่ครั้งก้อได้ ตราบที่เรายังคงมีชีวิตอยู่ แต่คราบน้ำตาในจิตใจทำยังไงก้ออย่าได้ลบมันออกไปจากจิตใจ ให้มันเป็นเครื่องเตือนใจถึงความเศร้า ความผิดหวังของเราแหละ เพื่อให้เราเรียนรู้และก้าวไป สวัสดีปีใหม่ทุกๆ คน ขอให้มีความสุขในปีใหม่นี้มากๆ เลยนะ ขอบคุณน้ำตา-Bodyslam
ตะวันที่ดูร้อนแรง มันคงไม่แรงเท่าไหร่ เมื่อฉันเองยังเดินต่อ ให้รู้ให้เป็นไป ในคืนที่ไร้แสงไฟ จะก้าวต่อดีไหม เมื่อฟ้าเริ่มแปรเปลี่ยน หมดจางไป หากไม่เคยต้องเจ็บ ไม่เคยรู้สึก
ว่าควรระวัง กับทางที่เดิน ที่ล้มลงคราวก่อน สอนเราให้รู้ ( * ) ต้องขอบคุณน้ำตา ที่สอนให้จำในบทเรียน
น้ำตา ที่ไหลรินในวันที่หัวใจอ่อนล้า วันนี้เพิ่งรู้คุณค่า ในช่วงเวลาที่เคยเจ็บเคยหวังและไม่เป็นดั่งใจ (เรียนรู้และก้าวไป) จำวันที่เคยได้รอ รอใครสักคนที่เดิม
ก็คล้ายวันเวลาเปลี่ยน เชื่องช้าไม่ทันใจ จำวันแห่งการร่ำลา เมื่อฉันกอดเธอไว้ มีพบต้องมีพราก จากกันไป แต่ไม่เคยมาก่อน ไม่เคยรู้สึก
ว่าการรักใคร ควรต้องรอ หัวใจคนเปลี่ยนสอนเราให้รู้ ( * )
พร้อมจะเดินออกไป พร้อมรอยยิ้ม
รู้ดีพรุ่งนี้ยังแสนไกล ร้อนต้องทนให้ไหว ฉันเคยล้ม เคยแพ้ ไม่รักก็ไม่เข้าใจ โลกทุกวันเปลี่ยนไป เหมือนหัวใจใครสักคน ฉันเลยได้เรียนรู้ ว่ารักใช่เพียงแค่รอ น้ำตา คอยสอนให้จำในบทเรียน
น้ำตา ที่ไหลรินในวันที่หัวใจอ่อนล้า วันนี้เธอไม่กลับมา ในช่วงเวลาที่เคยเจ็บ เคยหวังและไม่เป็นดั่งใจ แด่รักที่จากไป ในช่วงเวลาที่เคยเจ็บที่ผิดหวังฉันคอยบอกหัวใจ เรียนรู้และก้าวไป แด่รัก..รักที่จากไป December 29 แปลกเนอะมนุษย์นี่ก้อแปลกเนอะ มีความรู้สึกที่ล้ำลึกจริงๆ บางครั้งเราก้อสงสัยว่า ถ้ามนุษย์เราไม่มีความรู้สึกที่ดีเลิศเหนือสรรพสัตว์ทั้งหลายเช่นนี้แล้วเนี่ยเราจะเป็นไงบ้างนะ บางที่เราก้อคิดว่าคงไม่ต่างไปจากสัตว์ทั่วๆไปเท่าไหร่หรอก มันก้อดูเลวร้ายเนอะ แต่บางที่ก้อคิดว่าถ้าไม่มีความรู้สึกที่ยากหยั่งถึงนั้น เราก้อแทบจะไม่รู้สึกถึงสิ่งที่แต่ละคนสร้างขึ้นมา เราก้อจะยึดแต่ตนเอง คนอื่นก้อยึดตนเอง ตนเองก้อยึดตนเอง มันก้อแฟร์ดีนะ แต่สุดท้ายแล้วความคิดก้อมักจะกลับมาเป็นว่า เราควรจะต้องมีความรู้สึกแบบนี้แหละถึงทำให้เราเป็นมนุษย์ได้ เรามีความรู้สึกที่ยากอธิบาย และไม่จำเป็นต้องอธิบายด้วย เพราะเราเชื่อว่าคนที่อยู่ใกล้เรานั้นจะต้องสัมผัสความรู้สึกเหล่านั้นได้อย่างแน่นอน นี่แหละมนุษย์มันก้อแปลกดีเนอะ December 17 ทุกสิ่งที่ผ่าน ทุกอย่างที่เจอไม่ได้เข้ามาตั้งนานละ ช่วงนี้ เบื่อๆ เซงๆ แถมไม่มีคอมเล่นอีก เลยไม่ได้มาอัพเลย ทิ้งไว้ไปตั้ง เป้นเดือนละ ก็มีอะไรหลายๆอย่างเข้ามาในชีวิตอะนะ ทั้งดี ไม่ดี มันก็ปนๆ กันเข้ามา บางอย่างก้อเข้ามาฝากบาดแผลไว้ บางสิ่งก้อมาทำให้ร่างกายสดชื่น แต่ทุกสิ่งที่ผ่านเข้ามาก้อทำให้เราเติบโตขึ้นทีละนิดๆๆๆๆๆๆๆ ไว้เราจะเติบโตขึ้นไปเรื่อยๆ ไม่ว่าเส้นทางที่จะเติบโตนั้นจะมีคราบน้ำตา มีเสียงหัวเราะ หรือรอยที่เราล้มสักเท่าใด อย่างน้อยๆ ที่สุด เราก้อได้เติบโตขึ้นแหละ
ขอบใจทุกๆ คนที่ยังอยู่เคียงข้างเรานะ
จะขึ้นปีใหม่แล้ว เอาเพลงพรปีใหม่มาฟังดีกว่า October 22 ตัดผมใหม่แค่อยากจะบอกว่าไปตัดผมมาใหม่
ดูรูปได้เลย ไปย้อมสีผมมาด้วย
บอกเค้าเอาน้ำตาลอมแดงเข้ม
มันมาแบบปีที่แล้วอีกแล้วอะ แดงเชียว October 08 ปิดเทอมก้อปิดเทอมมาตั้งหลายวันแล้วแหละแต่ขี้เกียจพิมพ์ วันนี้นึกคึกเลยมาพิมพ์
หลังจากผ่านอุปสรรคนานับประการตลอด 3 สัปดาห์แห่งการสอบ (สอบmid ช้าแล้ว ยังมีงานfinal project แล้วยังสอบfinal เร็วอีก)
มีรายงานทุกตัว แล้วรายงานเนี่ยไม่ช่ายง่ายๆ เลยนะนั้น แต่ก้อยังดีที่กระจายกันส่งตลอดช่วง 3 อาทิด
ถ้าส่งติดๆ กันคงได้ตายกันไปข้างหนึ่งอะ
แต่นั้นมันก้อเป็นอดีตไปแล้ว เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ได้เกรดมาแล้วด้วย 2 ตัว ไปอ้อนอาจารย์มา อีก 2 ตัวจริงๆ ก้อตรวจเส็ดแล้ว ไปอ้อนมาเหมือนกันแต่ไม่ยอมบอก
อาจารย์(2550) อาจารย์ว่าไปรอลุ้นเกรดกับเพื่อนๆ จะดีกว่านะค่ะ
บอกก่อนก้อลุ้นกับเพื่อนๆ ได้คับ'จารย์
อ่าลืมเรื่องเกรดไปเลย ได้ มดกะนกมาอย่างละตัว
ก้อดีแล้วแหละ แต่เทอมนี้หวังไว้สัก3.5 ไม่รุ้จะทำได้ไหมเนี่ย
เกรดเทอมที่แล้วๆ มาก้อห่วยอีก แต่เทอมหน้านี้แหละ เรียนแบบชิวโคดๆ หวังฟันเอมากมายเลย 555+
พูดมาแต่เรื่องเรียนซะงั้นอะ เปลี่ยนเรื่องกานดีกว่า
ตั้งแต่เข้าผับได้จริงๆ เนี่ยยังไม่ได้ไปเลย อยากไปง่ะ ก่อนหน้านี้ทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้เข้าได้ แต่ตอนนี้เข้าได้แล้ว กลับมะมีเพื่อนไป เห้อ~
ชวนมากันเลยนะ ลงวันที่ไว้เลย ถ้าว่างจะไป
สอบเส็ดวันสุกแต่ไม่ได้ไปไหนเลย เพื่อนๆ หลายคนก้อยังสอบไม่เส้ดอีก สุดท้ายก้อต้องกลับบ้าน อยากไปแด๊ดแด๋ดสักหน่อย
แต่วันเสาร์ไปเดินสวนลุมไนท์มา ไปกะหลิน กี้ ชิงแล้วก้ออึ่ง ไปเดินตั้งนานได้เสื้อมาตัวเดียว
หลินนนนนนนน เราอยากได้เสื้อสีเหลืองตัวนั้นจริงๆ นะเนี่ยยยยยยยยย
มาสำเหนียงได้เมื่อสายไปสะแล้ว ง่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
เมื่อวานก้อเลยอยู่บ้านไม่ได้ทำไรเลย 555+
ส่วนวันนี้ได้ดูหนังสักที หลังจากที่ดูเรื่องล่าสุด คือ Transformer มันก้อตั้งนานแล้วนะเนี่ย
วันนี้ก้อไปดู Resident evil มาโคดน่ากลัวเลยง่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ตกใจตั้งหลายทีแน่ะ
เหอะเห็นว่าเป็นหนังที่คนอื่นรอคอยนะ เลยดูสักหน่อย คราวหลังไม่เอาแล้วววววววววว
ภาค 1 กะ 2 เรายังดูอยู่บ้านเปิดไฟสว่างโร่เลยยยยยยยยย ภาค 3 ไปดูในโรง ทั้งมืดทั้งเสียงดัง น่ากลัวโคดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆอะ
ตั้งปณิทานไว้ว่าอาทิดนี้จะดูหนังทุกวันเลย 555+ 5 วัน 5 เรื่อง พรุ่งนี้อยากดู สายลับมากมายเลย อยากได้เพื่อนดูที่สุด สนใจโทรมาน้า
ไม่มีไรจะพิมพ์แล้วง่ะ งั้นจบแค่นี้ละกันนะ
ทำไมคิดถึงเทออีกแล้วอะ นึกว่าจะหายแล้วสักอีก อย่าไปนอยเหมือนอย่างเก่า
ปล. อยากไปเที่ยว เพื่อลืมคนที่เรารัก
ปล2. อยากไปเที่ยว เพื่อลืมคนที่ไม่รักเรา
ปล3. ก้ออยากไปเที่ยว เพื่อลืมเทอ September 20 อากาศ และ อารมณ์ฝนตก
ง่วงนอน
ท้องเสีย
เครียด
สอบ
หนังสือไม่อ่าน
งานไม่ทำ
จะจบเทอมแล้ว
ยังเหงาอยู่เลย
ปล. ปีนี้เลิกปวดหัวแล้ว เพราะอะไรฟะ??????????????
แต่หันมาจามแทน August 31 อาหารเป้นพิษยินดีต้อนรับสู่ปีที่ 20
ด้วยการเป้นอาหารเป้นพิษ
แม่งบัดซบที่สุดเล้ยยยยยยยยยยยยย August 28 จะแก่แล้วว่ะอีกแค่ 4 ชั่วโมง ก้อจะเข้าผับได้แล้ว
คืนนี้ออกไปท่องราตรีดีไหมวะ 555+
แต่แม่งดูแก่ว่ะ ว่ามะ?????????????
จากเลข 1 ก้อมาเป็นเลข 2 ซะละ
ชีวิตวัยทีนจบซะละ เร็วจังเลย
เห้ยเหงาว่ะ
August 19 Hi5lismช่วงนี้เค้าฮิต Hi 5 กันหรือไงเนี่ย
มีเมลจาก Hi 5 ส่งมาวันละเป็นสิบเลย
เค้าฮิตมานานแล้วหรือว่าเพิ่งจะฮิตเนี่ย
แต่ยังไงๆ Hi 5 เราก้อมะมีอะไรอยู่ดี 555+
อยากดูหนังแต่มะมีเพื่อนดูด้วยเลย
ไม่อยากทำการบ้านแต่ก้อต้องทำ แม่งเสือกเยอะและยากอีกต่างหาก August 07 ครึ่งหนึ่งเธอคงไม่เคยใช่ไหม
ที่ไปเผลอมอบใจให้ใคร หมดทั้งใจ
ให้ไปไม่รู้ตัว มอบไปหมดหัวใจ
โดยไม่รู้ ว่าคนนั้น เขาจะคิดเช่นไร
มันไม่สน ไม่มีเหตุผลที่จะรู้
ในเมื่อชีวิตที่เหลืออยู่
มันเลือกไปแล้วว่าจะรักแค่เธอเท่านั้น
เธอคือฝันที่ฉันคิดถึง
อยากให้รู้เธอคือชีวิตอีกครึ่งหนึ่ง
ที่มาเติมอีกครึ่งชีวิตที่หายไป
ฉันเหมือนแจกันช่างฝัน
เฝ้ารอคอยสักวันเพื่อพบกับดอกไม้งาม
ดังกระดาษว่างเปล่า เฝ้ารอคอยแสนนาน ให้พู่กัน มาแต่งเติม ให้ชีวิตมีเรื่องราว เหมือนช่วงนี้ทำอะไรครึ่งๆกลางๆตลอดเลยวะ
แย่ที่สุดเลย July 19 รู้วันสอบแล้วววววววววววววก้อว่ากันตามนั้น
ในที่สุดก้อรู้วันสอบสักที
รู้แล้วถึงกับ "เซงจิต" มากมาย
อาทิดหน้าคือสัปดาห์สอบ แต่ยังมีเรียน
เรียนวันไหน จันกะสุก แล้วตรงกลางหายไปเพื่อ............
เพื่ออ่านหนังสือสอบเหรอ แต่แม่งมะมีสอบสักกะวิชา
จะสอบก้อโน่น7สิงหา เค้าหยุดกีฬามหาลัยโลกกัน กุมาสอบ
แล้ววิชาอื่นก้อยังไม่ยอมระบุวันสอบให้แต่มันหลังจากนี้แน่นอน
แล้วคณะกุจะมีสัปดาห์สอบกลางภาคไปเพื่ออะไรวะ
เพื่อดูคนอื่นเค้าเครียดกันแล้วเราค่อยมาเครียดทีหลัง
เฮ้อ!!!!!!!!!เซงจิต July 17 สอบจะสอบอยู่มะรอมมะหร่อแล้วยังมะรุ้เลยว่าสอบวันไหนบ้าง
เนื้อหาที่เรียนก้อมะรุ้ว่าเรียนอะไรบ้าง แล้วชีวิตวัยเรียนผ่านมาได้ไงตั้งเกือบ2เดือนละ
แต่กระผมก้อไม่ยี่หร่าเท่าไหร่หรอกนะ 555+
หลายๆคนอาจจะเข้าใจว่าการสอบคือสิ่งที่จะวัดความรู้ได้ดีที่สุด
แต่มันคงไม่ใช่สำหรับผู้ที่เข้าใจการวัดความรู้ที่แท้จริงอย่างคณะเราหรอก
การสอลก้อแค่วัดความรู้ในข้อสอบ แต่ที่เราเรียนอาจจะมากกว่าในข้อสอบก้อได้
เราก้อจะไม่ได้วัดมัน ฉานั้นนนนนนนนนนนนนนนนนนคณะเราจึงมีงานมากมาย
และกิจกรรมการเรียนอีกเป็นพะเนิน เพราะสิ่งเหล่านี้เป้นตัวช่วยให้เราวัดความรู้ได้มากยิ่งขึ้น
ฉะนั้นจงอย่าเห้นว่าการสอบเป้นสิ่งสำคัญ มันแค่วัดง่ายเท่านั้นเอง จึงทำให้อาจารย์หลายคนใช้กัน
แต่ก้อไม่ได้หมายความว่ามันจะวัดความรุ้ได้ทั้งหมดหรอกนะ
จำไว้ได้คะแนนสอบ 0 คะแนน ไม่ใช่หมายความว่าเราโง่ หรือเราไม่มีความรุ้
แค่ความรุ้ของเราไม่ตรงกับอาจารย์เท่านั้นเอง แต่ก้อไม่ได้หมายความว่าความรุ้ของเราจะไม่ถูกซะหน่อย July 08 วันว่างๆมะได้อัพมา 3 เดือนกว่าแล้ว ฮา ฮ่า ฮ้า ~
ก้อมันมะว่างอะ โคดจะแก้ตัวเลยว่ะ จิงๆ ก้อว่างมาอาทิดนึงแล้วแหละแต่ยังขี้เกียจอยู่ วันนี้ก้อถือโอกาสเอาTrendใหม่มานำเสนอ
"พวกคุณสังเกตคนรอบตัวของคุณบ้างหรือเปล่า?
ว่าทำไมช่วงนี้ ถึงเดินคนเดียว คุณไม่ต้องสงสัยอีกต่อไปแล้ว!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! เพราะว่าเค้านั้นกำลังตามTrend!!!!!!!อยู่ ยินดีต้อนรับสู่Trendใหม่" INTREND = เลิกกับแฟน
ปล. เรามะอินนะ 555+ ก้อมันมะมีให้อินนิ T-T ปล2. ใครกำลังอินเทรนก้อมาป่าวประกาศซะนะ 555+ March 31 หงุดหงิดหงุดหงิด หงุดหงิด
หงุดหงิด หงุดหงิด
หงุดหงิด หงุดหงิด
หงุดหงิด หงุดหงิด
หงุดหงิด หงุดหงิด
หงุดหงิด หงุดหงิด
หงุดหงิด หงุดหงิด
หงุดหงิด หงุดหงิด
หงุดหงิด หงุดหงิด
หงุดหงิด หงุดหงิด
หงุดหงิด หงุดหงิด
หงุดหงิด หงุดหงิด
หงุดหงิด หงุดหงิด
หงุดหงิด หงุดหงิด
หงุดหงิด หงุดหงิด
หงุดหงิด หงุดหงิด
หงุดหงิด หงุดหงิด
หงุดหงิด หงุดหงิด
หงุดหงิด หงุดหงิด
หงุดหงิด หงุดหงิด
หงุดหงิด หงุดหงิด
หงุดหงิด หงุดหงิด
หงุดหงิด หงุดหงิด
หงุดหงิด หงุดหงิด
แล้วก้อหงุดหงิด |
|
|
